Maar vraag niet waarom het niet wil lukken

Ik werd dus, oh nee, je mag geen Blog of brief met 'ik' beginnen, maar in ieder geval werd er ruw onderbroken door een storing op het net. Dat betekent dat ik vandaag dus verder moet met deel twee van het Blog, wat ik natuurlijk stikvervelend vind. Maar ik had het even over economie, waar ik geen moer van snap, overigens, behalve het voorbeeld van de knaak en de drie euro wat ik al gaf. Maar ook de winkels zelf weten niet helemaal dat de kost voor de baat uit gaat, denk ik soms wel eens.
Ik bedoel, je hebt een duur automatisch bestelsysteem ingekocht en dat blijkt eigenlijk al vanaf de eerste dag voor geen ene meter te werken. En, met het 'stijgen' der jaren slijt het systeem meer en meer, net zoals de ketting op je fiets. Stel je voor, je bent afhankelijk van een systeem dat dus helemaal niet functioneert. Ik leg het uit. (Ik hoop snel, kort en duidelijk.) Al je artikelen hebben een codenummer, nee geen barcode, dat werkt anders, maar een uniek nummer van zes cijfers. In de centrale pc van het bestelcentrum staat, van ieder filiaal, die hebben ook allemaal een eigen code, aangegeven hoeveel je van elk artikel hebt. Ik geloof dat een winkel een 30.000 artikelen of zo heeft, maar dat kunnen er meer zijn, hoor. Tevens is in het systeem een 'minimale' voorraad aangegeven. Bijvoorbeeld, van artikel nummer 123456 (huismerk spinazie) moet je minimaal vier pakken in huis hebben. (er is in het schap ruimte voor twaalf pakken, zeg maar) De kassa's scannen de artikelen en zenden dat door naar pc, bovengenoemd. Nu zou je zo denken dat pc in kwestie aan zou geven dat het minimum getal van vier bereikt is en dus automatisch bij besteld. Maar: de centrale pc doet meer. Het is geprogrammeerd om te 'denken', nee, dat kan niet, maar om te voorspellen HOEVEEL je gaat verkopen. Daar kun je zelf heel wat bij bedenken. In de zomer verkoop je veel ijs, in de winter veel rookworst of spliterwten en in het voorjaar veel sla, tomaten en komkommer, ik noem maar wat. Maar: dat doet het systeem zelf dus, dat inspelen op het seizoen, zonder enige tussenkomst of mogelijkheid tot tussenkomst en als dit kromme taal is, dan zei het zo. Het weer is momenteel niet al te best. Het is fris en het is regen.. , oh, je had naar Piet geluisterd? Het is dus geen ijsjes weer, om het zacht te zeggen. Maar: zegt het systeem, het is voorjaar en je gaaat ijs verkopen dus stuur ik je vijftig pakken van allerlei soorten. Ik word momenteel overspoeld door Raket ijs, Magnums, Dubbellikkers, nee, dames, nee, dat zijn waterijsjes, Cornetto's en wat heb je allemaal niet. (Dat geldt voor artikel 123456 ook , hoor, het systeem zegt dat ik er dit weekend veertig van verkoop, maar niet heel Nederland eet spinazie met de Pinksterdagen, natuurlijk.)      
Dat soort overtollige, restant in winkel speak, verpakkingen kan ik nog wel kwijt in mijn opslagruimte, maar langzaam slibt die natuurlijk dicht. Dan komt er nog een andere merkwaardigheid bij. Het systeem, het lijkt wel of ik over het boek: 1984 van George Orwell schrijf, kan niet rekenen, of misschien juist wel te goed. Ok, ik geef daar een voorbeeld van en dan stop ik ermee, want het is voor jullie niet zo interessant, maar ik wilde even griepen en gallen:  Er zijn pizza's in de aanbieding. Wat nou welke, dat maakt toch niet uit? Nee en de prijs toch ook niet? Nee, ik eet ze niet, ik ben geen pizza fan eerlijk gezegd. Maar goed, ik verkoop deze week vijfhonderd van die dingen. 'Nou', zegt het systeem aanstaande week, 'dat loopt goed zeg, die pizza's. Je hebt er vorige week vijfhonderd van verkocht, nou dat gaat je deze week ook wel lukken.' Nou nee, dus. De klanten hebben waarschijnlijk een x aantal van de Italiaanse snelle happen aangeschaft en hun vrieskist/-kast ligt nog aardig vol. Dus, krijg ik weer een hoop 'deeg met vulling' dingen binnen. Nu kun je die goed hebben, hoor, pizza verkoopt altijd wel, maar het wordt anders bij bijvoorbeeld dure visgerechten, die je (buiten de acties om) toch al nauwelijks verkoopt.
Wat een klaagverhaal, niet?
Maar, wij, we, de gewone mens van de werkvloer, en dat zijn ook de FM's 1 en 2 van deze wereld, proberen dat te veranderen bij de IT afdeling van DE KETEN. Maar, no fuc... way, echt niet dat dat lukt! (zeggen die mannen met punthoofden, baarden, SP brilletjes en balpennen die uit de borstzak van hun overhemd steken. Ik neem aan dat jullie, lezers dit soort verhalen wel kunnen dromen?)
Ik snap het niet. Ik kan mijn pc'tje, ik ben geen internetbeheerder, wel programmeren om bepaalde back ups of zo te maken op tijdstippen die IK wil. En ik snap geen moer van pc's?
Snappen jullie het nog?

Oh ja, we schijnen over te gaan op een geautomatiseerd bestelsysteem. Ik had vroeger een chef (hij kwam uit Groningen, die dan zei: 'Kiek'n wat het wordt' Ik zal dan ook maar kieken wat het word.