maandag 4 april 2016

"Ik heb nog zo gezegd: Geen bommetje."

Dat zeiden de politici en andere voorstanders van het Oekraïne referendum de afgelopen weken/maanden. Niet dat ik er ook maar ene jota van snap, hoor. Ik begrijp dat we dan handel gaan drijven met dat land, maar dat deden we al, maar dat de inwoners van dat land dan ook hier mogen komen werken en zo. Uiteindelijk zou dat dan kunnen leiden tot een aansluiting van dat land bij Europa, maar nogmaals, ik ben het pad op dat gebied helemaal kwijt. Eerlijk gezegd interesseert het me de rozen, hoor. Maar goed, we moeten dus wat vinden en een mening hebben en ja, ik had daar natuurlijk nachten lang over wakker gelegen. Tot dat ik vanmorgen, ik was me serieus en sportief aan het voorbereiden op mijn fietstocht, met een zware en een bak zwart, de TXT pagina's aan zette. Wat schetste mijn verbazing? "The Panama Papers" deden dat in hoge mate, kun je in hoge mate je verbazing laten schetsen? Nu ja, soit.
Feit was dat er door, onder andere het dagblad Trouw, onderzoek gedaan was naar het 'wegsluisgedrag' (of ik het woord aan mijn woordenlijst wil toevoegen, vraagt de pc) van duizenden rijke galbakken. Die parkeren hun geld dan op allerlei geheime rekeningen op allerlei geheime eilanden en in moeilijke en niet eerlijke landen, zodat ze geen belasting hoeven af te dragen over dat geld. Nu ja, die constructies zijn allang bekend, natuurlijk. Leden van ons koninklijk huis deden dat al jaren, via de zogenaamde Guernsey - of was het nu Jersey, constructie. Prinses Christina, ooit: Marijke, (maar ik kan niet kijke, nu heet ik Christien maar ik kan nog steeds niet zien), bewandelde die weg en ja, de Oranjes kennende zullen velen van hen dat gedaan hebben. Wees eerlijk: stamvader Bernhard, een prins die der geen was, deed al allemaal "shadowy deals" als het over geld ging.
Maar goed, nu was het te doen in Panama. Op de, hele lange lijst van massale ontduikers, stonden nog al wat namen. Veel topsporters, onder andere ene Messi. Dat zegt mij, als echte sportliefhebber, niet zoveel, maar de man schijnt goed te kunnen voetballen en dus ook goed te kunnen duiken. (Ja, even denken, mensen.)
Naast allerlei andere 'criminelen' zeg maar, medewerkers van Poetin en meer van dat soort stuk goed,werden er nog meer namen genoemd. Onder andere die van de president van de Oekraïne, Porosjenko, de man die wil dat, vertelde hij in zijn campagne, de corruptie zou stoppen als hij aan het bewind kwam en dat hij dat  zou fiksen. (Hmm, dus.) Een lid van de ethische commissie van de FIFA had ook al wat geld apart gehouden om een seizoenskaart voor 010 van te betalen, denk ik en ja, ook de premier van IJsland wist die banken te vinden. (Weet je nog, het Isave schandaal?)
Leden van het Spaanse koningshuis deden ook appels voor de dorst weg zetten, net als de koning van Saoedi-Arabië en meer van dat gejurkte volk uit die vage Harry landen, waar nog slavenarbeid bestaat. Slavenarbeid om het WK voetbal in orde te kunnen maken. Maar ook de (in 2011 overleden) vader van de Britse premier Cameron had daar een dikke vinger in de dollar pap. Maar ook de Chinese heersers schijnen de verleidingen niet te hebben kunnen weerstaan en ook daar vielen er fikse rekeningoverzichten op de mat. (Nee, ja, natuurlijk begrijp ik dat ook, dat gaat allemaal digitaal en zo, maar je mot er wat van maken, toch?)
Dus, terwijl ik maar weer afwacht wat het UWV gaat storten om mijn magere salaris in stand te houden, ben ik er weer achter dat de mensen met poen de bazen zijn in de wereld en dat wij, de simpelen en eerlijken van geest, die voor 1 mei hun belasting opgave moeten doen en dan te horen krijgen dat: "je mot gewoon betalen", gewoon klootza.... zijn. 
Waar ik met pijn en moeite een paar honderd euro van mijn belasting probeer af te trekken, voor, echt eerlijk, medicijn gebruik van de lief en voor de kosten van mijn gehoor ondersteuning, gaat de rijke wereld geld poten op ver-van-de-wereld banken. Hoe voelt dat? Om te beginnen: ik stem dus abso tegen de Oekraïne. Ben je nou helemaal be GVD? Ik ga dus geen IJslandse producten meer kopen. (Bestaan die dan?) Ik ga nooit meer een speech van Poetin beluisteren, niet meer op vakantie in Abu Dhabi, dingen die ik toch al vervelend vond. Ik kijk niet meer naar Messi, dat deej ik toch al nooit en ik steek ook nooit meer de vlag uit op koningsdag. Nou ja, dat deed ik ook al nooit, maar toch, dat zal ze leren! Het WK voetjebal doe ik in de ban, ik keek toch al nooit, en op Cameron zal ik nooit meer stemmen, maar dat kon ik al nooit. Maar: het lijkt allemaal wel haast een bommetje onder dat referendum, nietwaar? 

Nog een bommetje, van andere aard dan. Een Britse krant schreef dat er minsten 1500 gedopeerde Britse topsporters rond liepen, door een Britse 'sportarts' geholpen. En, gelukkig, niet alleen fietsers. Ook voetjeballers, tennis eikels, gewichtheffers en boksdwazen. Gelukkig, niet alleen weer mijn sport. Nu ook die lui die niet aan sport maar aan spelletjes doen. Ik ben benieuwd om die lijst eens te zien. 
Ik denk dat veel namen van die lijst overeenkomen met de hierboven genoemde Panama Papers? Met uitzondering van die fietsmensen? Die verdienen, in relatie tot voetbalspel en tennisspel lieden, bitter weinig, hoor.

(Ik ga mijn boze kanis maar weer eens op fb zetten.)

donderdag 31 maart 2016

Incompetent? Dom? Schuldig? K.. politici!

 

Het is wel weer wat, de laatste dagen. Ik maak me er overigens wel weer heel kwaad over. Over de incompetentie van politici dan. Je ziet het even aan het "poppetje" van mijn feestboek, een kwade Kapitein. Zo voel ik me ook. Kwaad, boos, woest. Niet alleen op die gedegenereerde hoerenzonen van Allah, (betekent dat woord allah niet: "Braakmiddel", "Pedofiel" of "Diarree" of zo?), maar ik ben vooral uit mijn dak over de "Gutmenschen" van deze wereld, die de acties van die liederlijke figuren ook nog eens willen bedekken met kretologie als ze zijn: 'kansarm', 'laag opgeleid', 'discriminatie', 'weggezet', en meer van dat soort fraais uit de Gutmenschen's linkse en verontschuldigende blik.
F..k it. De realiteit is: je bent alleen maar kansarm, je wordt alleen maar gediscrimineerd en je bent alleen maar laag opgeleid en weggezet als je dat met je laat gebeuren. Ik heb, ik herhaal het hier vaak, met bijzonder slimme mensen uit die islamitische landen gewerkt. (Ter verduidelijking: m/v) Mensen die elke kans grepen en nog grijpen om te geraken waar ze wilden, die elke opleiding aanpakten om te bereiken wat ze wilden en die zich heus wel in de kijker werkten bij de chefs en dus de kansen kregen die hen toekwamen. Martelaarschap, zo als allochtonen dat bijna altijd over zich afroepen, is iets wat je jezelf aan doet, door te klagen en langs de lijn te blijven staan. (Over het algemeen dik gesteund door de ouders, die, na veertig jaar in ons land, of in Vlaanderen, nog steeds naar de schotel TV loeren, nog steeds onze taal niet spreken, nog steeds steeds zich en hun gezin uitsluiten van onze maatschappij door in jurken en slippers, hoofddoeken of Nikabs te lopen. Verwacht dan niet van de autochtonen dat die je graag zien. (Officieel is in België het woord allochtoon verboden, want ja, dat is nu sielie!)
Ik noem nu: burgemeester Aboutaleb, ik noem mijn voormalige collega Youssef, een geweldige collega en een voorbeeld voor menige autochtoon, ik noem Ishan, van vakkenvuller tot filiaalmanager en ik kan der vele meer opnoemen. (Maar dan is mijn A 4 weer vol, dus ik hou het kort.)
Goed, ik ben ontzettend boos om die terroristische magoggels, maar ik ben nog veel bozer om die effing politici die het hebben 'toegelaten', er niets tegen hebben gedaan om het te verhinderen of te voorkomen en die allemaal weer het gelijk aan hun kant (willen) hebben. Dat gedoe begon al meteen na 2203 in dat België, een (bankroete) waar ik minder en minder in geloof en dat dus ook nog eens een land is dat door de Duitsers, terecht volgens mij, Kaputtistan wordt genoemd. Aanvankelijk vanwege alle kapotte snelwegen en tunnels, maar zeker nu door de meer dan incompetente, de klungelige, de moorddadige stomme wijze van optreden van alle figuren die het land zouden moeten besturen en veilig houden. Oh, nee, geen kwaad woord over de gewone bewaker m/v, die al dan niet bewapend met een roestige UZI, ja, het is echt waar, een totaal vervallen en helemaal niet beveiligd, maar wel internationaal, vliegveld moesten bewaken, ook niet tegen de politie m/v die patrouilles lopen op straten waar een godvrezend mens niet wil komen, maar wel over de "lui aan de top."
De hogere politieofficieren, die, (bewust, Mechelen?), info achter hielden over de verblijfplaats van Abdesallem weet-ik-veel, ter meerdere eer en glorie van zich zelf, de ug burgemeesters en wethouders van de stad Brussel die (zogenaamd) niet aan zagen komen dat zoiets kon gebeuren, maarf dat wel konden aan zien komen. Ik ben helemaal kwaad over het gehakketak van de Belgische bewindslieden, die nu allen met de vinger naar een of andere vage verbindingsofficier in Turkije wijzen, al dan niet bestaand. Terwijl jullie Belgische ministeries, en dus jullie ministers, goddomme, verantwoordelijk waren voor de veiligheid van jullie eigen volk. Nu gaan jullie allemaal aflulmotoren, wat zeg ik, aflulturbinemotoren aanzetten om jullie eigen schijnheilige en veilige baantjes maar te mogen houden! Dat jullie met die nare praktijken de veiligheid in de omliggende landen ook nog eens in gevaar brengen, kan jullie geen rooie reet schelen, blijkbaar. Want je luizenbaantje is veilig toch en de volgende beunhaasbaan is al ingelijfd ook, hé? 

Nee, in ons land gaat het ook helemaal niet goed! GVDdeGVDdeGVD, wat een kloo.....  en vul maar in, is die Van der Steur toch! Zie je hem voor je? Een typisch VVD hoofd. Arrogant, neerbuigend. Een forse onderkin en een gezicht dat uitdrukt: "He, mannen, biertje? Ik snap der ook geen moer van waarom ik hier ben boven komen drijven, hoor?" Hij maakte fout op fout: De zaak met Volkert van de Graaf, de Teevendeal, dat gedoe over die mijnheer Maat en de MH 17 en nu loopt hij weer te klungelen, nu ja, dat zeg je over een goed bedoelende maar wat onhandige junior medewerker in een supermarkt, de dwaas loopt nu gewoon te blunderen over die terrorist waarvan niemand wist dat die der een was, maar dat die der een was had hij van de FBI doorgekregen, maar pas later, zoiets. Nee, nee, bleek, nee van de NYPD, ja, ja, zo was het, toch? 
Godbewaarme. Politici! Waarom zijn die achterlijken nou nooit eens gewoon eerlijk? Ik hoefde (en wilde) in mijn werkende leven voor mijn chefs geen afl.. motoren aan te zetten, ze hadden me natuurlijk meteen door. Mijn personeel kon aflu.... wat ze wilden, ik had ze natuurlijk ook meteen door. Waarom kunnen die dwazen en nooit wat presterende idioten en zakkenvullende incompetente eikels in (niet alleen) Den Haag en Brussel, nu niet eens gewoon zeggen: 'Ik had het fout. Ik ben niet competent. Ik moet mijn consequenties daaruit trekken en een ander jobbie pakken. Is er nog plaats als vakkenvuller bij de PIEP?" Nu ja, in het kielzog van die Steur zou Rutte en de hele kliek hun biezen moeten pakken, daarmee vervroegde verkiezingen uitschrijvend en ja, dan moet Wilders aan de bak. Maar, die heeft daar helemaal het personeel niet voor. Zijn medestanders en partijgenoten zijn op niveau LBO blijven steken met misschien een cursus HBV, maar dan houdt het ook wel op. 

Maar ja, die cursus, "branden blussen en levens redden" heeft onze minister van justitie nooit gehad. Dat zou namelijk duiden op begrip hebben van een situatie of op het analyseren van een gebeurtenis. 
Achteraf begrijp ik nu waarom zijn naam zo vaak voorkomt in het zaterdagse "cryptogram" van De Volkskrant: cryptogrammen bevatten nu eenmaal vele raadsels.


dinsdag 29 maart 2016

Marine vrouwen (2)

 


Maar goed. In 1982 besloten de VN dat man en vrouw gelijk waren en dus gelijke kansen moesten hebben. (Nu ja, in de landen van de soepjurken, de landen van de slippers, de landen van de slavernij voor vrouwen, de landen waar geen enkele vorm van gelijkheid of godsdienstige of seksuele vrijheid heerst, deden en doen ze daar niet aan mee, hoor.) Maar ja, ons land, vrouwen in ons land waren vaak al veel meer geëmancipeerd dan in andere omringende landen, ze hadden vaak ook al veel meer in te brengen dan in menig ander land. Noem het een overblijfsel van de VOC tijd, toen vrouwen vaak de handel van hun mannen dreven, omdat die zelf op zee zaten, kort gezegd.
Maar nu konden vrouwen dus ook echt een echte carrière maken bij Defensie. Dat ging niet van de ene dag op de andere hoor. Er moesten aangepaste opleidingen komen, andere rangen en standen, de uniformen en de uitmonsteringen veranderden, de dames moesten gaan varen en konden worden uitgezonden, kortom ze moesten ook operationeel worden. Het aantal meiden dat dit wilde was groter dan gedacht, er is slechts een klein deel de marine uitgestapt. (Over de aantallen van andere krijgsmachtdelen weet ik niets, overigens.)
Toen de eerste hordes genomen waren, werd de eerste lichting vrouwen dan ook aan boord geplaatst. Nu geen marva meer, maar gewoon MATRLDGD of -MB of -LDV. Later kwamen er ook de andere dienstvakken bij, maar in mijn geheugen waren het aanvankelijk alleen logistiekelingen die voeren, maar je mag me verbeteren. Het eerste schip dat 'gemengd' ging varen was Hr. Ms. Zuiderkruis, een bevoorradingsschip, oneerbiedig gezegd, een tanker. (Zie foto boven. Het schip was vanaf 1975 tot 2012 in de vaart, maar is inmiddels gesloopt in Turkije, naar ik meen) Een fraai schip en, door de jaren heen, steeds een goed en leuk schip. (Ik kom op dat laatste onderwerp nog wel eens terug.) Veel hoefde er niet verbouwd te worden aan boord. De dames kregen gewoon samen een of meerdere hutten, een eigen natte groep en gaan met die je weet wel. Natuurlijk hadden de mannen de nodige waarschuwingen gekregen en de nodige lessen in het omgaan met vrouwen, zakmaarzegge! "Oh ja, ging dat zo makkelijk allemaal?" hoor ik jullie vragen. Nou nee, dus. Het grootste dagblad van het land, je weet wel, De T., reageerde nogal bozig en liet verontruste vrouwen van van marinemannen aan het woord die grote woorden gebruikten als: varend bordeel, orgies in de slaapverblijven, onzedelijkheid. Ook een groep oudere marine officieren en onderofficieren stonden er sceptisch tegenover, nee, niet tegenover die uitlatingen, maar alles liep met een sisser af. Nu zijn marinevrouwen niet meer weg te denken aan boord van Zr.Ms. prauwen. (Behalve bij de onderzeedienst, logistiek technisch schijnt het niet haalbaar te zijn om vrouwen onder water te houden, helaas. Moest je even denken? Ik vond hem wel geinig.)
Ik zie nu vrouwelijke officieren, hoofdonderofficieren ronddarren in de wereld die marine heet en zo heurt 'et ook.  Ik geloof dat er zelfs een vrouwelijk commandant van een schip is en dat zou logisch zijn. (Zei een oude onderofficier: ze kenne goddomme niet eens fatsoenelijk inparkeren, maar ze willen wel een fregat afmeren? Waar gaat de wereld heen?)
En ja, der gebeurde van alles wat en soms wat teveel en soms ging alles helemaal goed. Wees eerlijk, vrouwen inpassen in een mannenbedrijf dat al 500 jaar een mannenbedrijf was, ging natuurlijk niet altijd op rolletjes. Maar, het is allemaal goed verlopen.
Vrouwen zijn soms net mensen. Je hebt er, als bij hun mannelijke collegae, toppers bij, truttebollen bij, je hebt ijverige en luie, vlotte en slome, ergerlijke en fantastische. Een ding hadden ze wel altijd gemeen: ze waren zachter in de omgang dan de kerels en ja, ik zag ze liever in hun zondagse pak met grootkruizen dan een janmaat in zijn pendek. (Die laatste zin is een beetje voor de KM ingewijden, maar het is geen negatief geschrijf, hoor.)
Ik heb met heel veel meiden te maken gehad. Logisch, gezien mijn rang en vak. Ik heb gevaren met twee toppers, Ellebel en Wullem. Ik heb verder grootheden meegemaakt als I., Y., C., A., nu ja het hele alfabet, maar ik wil geen namen noemen omdat ik anders andere zou vergeten. Dat wil ik niet want, zei Shakespeare: 'Hell has no fury, like a woman scorned.'Toch? En inderdaad het was niet de Engelse bard die het schreef maar William Concreve, goed opgemerkt.
Oh ja, ik vergeet S. Nee niet opzettelijk. S. is een lichtend voorbeeld voor alle meiden. Ze is een Mokumse en heeft zich fantastisch opgewerkt en doet nu iets heel goeds en heel hoogs in de KM hiërarchie. Tijdens een borrel, enkele weken her, vertelde ze er trots over en ze bedankte mij en mijn generatie "ouwe lu...." dat wij haar gestimuleerd hadden om zo ver te komen, waarvoor dan weer dank aan S.

Een anekdote moet me van het hart.Het gaat over J. J. was een rondborstig, maar dan ook letterlijk, meisje uit het Brabantse. Dat rondborstige werd op de duur lastig. Ze kreeg rug- en schouderklachten bij het werken, bij het sporten en bij het wachtlopen. Ze vroeg aan mijn ziekenma en mij of daar wat aan gedaan kon worden. Via onze arts, aan de wal, werd ze doorgestuurd naar een plastisch chirurg en werd haar rondborstigheid verminderd. Enige weken later, ons schip was net binnen gelopen na een reis van een week of wat, kwam J. terug aan boord, vol trots over haar figuur. Ze kwam de ziekenboeg binnen en bedankte ons voor onze hulp en steun. 'Ziet dan, ze zijn zo mooi, ziet zo zijn ze geworre!' bracht ze uit en trok haar trui en T-shirt op tot nekhoogte. En inderdaad het was een fraai geheel. Twee 'Bossche Bollen verhieven zich op haar slanke lijf. Mijn ziekenma zag me, natuurlijk helemaal beroepsmatig, kijken en zei al gauw: 'Het is goed, hoor J. De sergeant heeft het gezien, pak ze maar weer in.' Dat dee J., hoewel ik, beroepshalve, natuurlijk, nog wel wat langer mijn ogen de kost had willen geven. Soms zijn vrouwelijke matrozen "spoilsports", hoor. (Het belette J. niet om een ieder die ze tegenkwam haar nieuwe pronkjuwelen te tonen. Ook aan onze commandant. Die vond het allemaal heel fraai en interessant en zo, maar vroeg aan mij om haar enthousiasme wat in te perken.)
Hebbie dan niks tegen die vrouwen? Hejje dan nooit rottigheid meegemaakt? Oh jawel, natuurlijk wel. Maar over het algemeen waren het goede tijden.

Ik dank hierbij dan ook al die marinevrouwen (en ook de ooit Marva's) voor de fraaie jaren en het goede werken wat ik met hen gedaan heb en dat meen ik uit de grond van mijn hart.
Met vrouwen van andere krijgsmacht onderdelen heb ik niet veel ervaring. Ik heb wel vreselijk leuk gediend met H. H. was mijn zeer geliefde 'opleidster' aan de röntgen afdeling van het vroegere Marine Hospitaal Overveen. Later, tijdens een inzet in oorlogsgebied met het mobiele veldhospitaal, kwam ze onze rangen versterken. Ondertussen was ze luitenant, of zelfs kapitein, bij de pleunen geworden. Ik heb menig leuk uur met haar kunnen kletsen over van alles en nog wat. Veel van haar (vrouwelijke) collegae waren minder correct en zij heeft behoorlijk op hen ingepraat. Ik had veel steun aan haar en heb altijd met plezier met haar gediend.

zaterdag 26 maart 2016

MARVA'S? Hoezo?

Vrouwen ten strijde!



Je mag, ik schreef dat veel vaker, nooit een brief of Blog met 'ik' beginnen, dus ja, dat vermijdt ik dus zo. Maar: ik kreeg een beetje een 'pissig' nu ja, nee, dat was het niet helemaal, maar een beetje een narrig schrijven van een ex-MARVA uit mijn kennissen kring die me vroeg waarom ik het nooit over de marine vrouw had? Ho, ho, kom, kom, tuut, tuut en zo. Ik heb het heel vaak over MARVA's, maar ja, ze bestaan niet meer. Ik schrijf dus tegenwoordig over de marineman m/v. Nu ja, maar ja, de klaagster heeft wel echt een beetje gelijk. Ik ben wel eens nalatig in de impact die de marinevrouw nu heeft en heel vaak heeft gehad in de KM. En, geloof me, die impact was geen geringe, in tegendeel. Oke, jullie kennen me, altijd even een lesje geschiedenis vooraf. (Vooral voor de jongere lezertjes, nee, het blijft allemaal heel kuis, hoor.)
De MARine Vrouwen Afdeling, daar staat MARVA voor, is ooit opgericht in 1944, dames dienen dus alweer 72 jaar bij de vloot. (Ook dienden ze vaak en veel samen met het Korps, hoor, maak je als tor maar geen illusies.) Dat oprichten gebeurde op 31 oktober 1944 in Londen, tijdens de Tweede Wereldoorlog dus. Francien de Zeeuw, recent overleden, was de eerste van de Mohikanen, zeg maar. Per 1 januari 1982 is die MARVA afdeling opgeheven, maar daar over straks meer.
In 1952, hé, mij geboortejaar, konden de dames beroeps militair worden. Voor die tijd was het de bedoeling dat ze een bepaald dienstverband zouden hebben, waarbij ze, in oorlogstijd dan, die ging overigens na 1945 nog wel even door met de strijd om de Oost, dan mannen konden vrij maken voor de vloot of het korps zo je wilt. Veel van die kerels deden dienst in rollen die vrouwen net zo goed, misschien beter, konden doen. Vaak waren de dames tot chauffeur of codeur telexist, als magazijnbeheerder of ziekenverpleger, noem maar op, opgeleid, zodat de mannelijke tegenhanger dan vrij gemaakt werd voor 'operationeel' zijn. (Ik betrap me erop dat ik nog de mannelijke termen gebruik, beetje dom, zou de koningin zeggen.)
Goed, de MARVA werd een doorslaand succes, natuurlijk. De dames hadden hun diensten bewezen en waren niet meer bij de KM weg te denken. Ze werden, nu ja, ik wil het niet echt zeggen, maar vaak werden ze door de mannen op handen gedragen. Nee, vetnekken, niet op die manier! De meiden waren capabel en deden het goed, mede doordat ze in het ruwe mannenwereldje wat schoonheid en charme brachten. De dames hadden het niet gemakkelijk, natuurlijk. De KM is, van oudsher, een stevige mannenwereld en dan ook nog eens een wat ruwe mannenwereld op de koop toe en ik druk me nu voorzichtig leeg. De KM taal was niet zo geschikt voor jonge-dames-oren, natuurlijk, maar, en dat gebeurde vaak, Janmaat, (hij heeft toch iets ridderlijks of iets romantisch, gek genoeg), kuiste zijn taal fors als er een MARVA in de buurt was. De meiden lieten zich overigens ook niet al te vaak uit het veld slaan qua taal en ik heb menigmaal met mijn oren lopen klapperen als een van de vrouwen zich even liet gaan. Maar soit.
De marine vrouwen hadden 'andere' uniformen dan hun mannelijke tegenhangers, overigens. Waar wij, matrozen, in een baaien hemd met kraag liepen, hadden zij, ongegradueerden, al meteen een jasje/dasje aan, naast een, over de knieën, rok met grijzige kousen of panty's. Daarbij liepen zo op nogal lompe pumps, naar ik me herinner. (Overigens kwamen die uniformen vaak wel ten goede aan de vrouwelijk 'bochten' zak maar zegge, iets wat een bajen hemd nooit zou kunnen doen) Hun uitmonsteringen waren blauw en de eindrang van de KM vrouwen was hooguit sergeant majoor. (Dat kwam omdat ze nooit mochten/konden varen of uitgezonden worden. Wat wij, kerels wel allemaal moesten en deden.)
Veel meiden haalden die eindrang overigens niet. Ze tekenden voor vier of zes jaar en verlieten daarna de dienst, een goede opleiding en een leuke ervaring wijzer geworden. Waren ze geliefd? Nu ja, dat is een rare vraag. Je had leuke, minder leuke, sympathieke en minder sympathieke dames. Je had competente en luie meiden. Maar ja, die liepen tussen de maten ook rond. Mijn eigen ervaringen en mijn persoonlijke menig komen/komt er op neer dat ik graag met hen gediend heb. Nogmaals, ze maakten de marine vaal wat leuker. Ze hadden allemaal een goede vakopleiding doorlopen en konden hun "mannetje" staan met de besten.
Maar: toen werd het 1982. En wel 010182. De MARVA werd opgeheven! Want: zeiden de VN, mannen en vrouwen zijn gelijk aan elkaar, dus ze hebben allebei gelijke kansen.
(Als je er nu over nadenkt, 1982, toen speelde Cruijff nog, toen was ik nog geen eens sergeant, ik kende Edith nog niet eens, maar dat m/v gelijk waren? War raar, ik dacht dat zoiets al veel eerder was besloten?)
Maar goed, toen begon het feest, nu ja de rel, die overigens niet zo lang duurde. "MARVA's gaan varen!" kopte De Telegraaf, nooit bang van een rel, met chocolade letters! Paniek alom, dus!
-Maar daarover later meer-




dinsdag 22 maart 2016

Het verdriet om België.


12067977_520859198085067_1978831795_n.jpg



(Met dank aan Hugo Claus.)
Nu ja, het is niet niet alleen het verdriet om België, natuurlijk, het is het verdriet van alle weldenkende mensen in onze vrije wereld. Die weldenkende mensen, die niet opgevoed zijn in haat tegen alles wat westerse normen en waarden zijn of heeft. Ik kom daar op terug.
Het was toch al een wat gekke ochtend. We hebben weer de logeerpoes in huis. Nu moeten er dus, 's morgens en 's avonds, weer twee katten gevoerd worden. Dat deden we, toen onze lieve ouwe rooie Tabby nog leefde, natuurlijk ook wel, maar het verschil is nu dat de logeerpoes een AB kuurtje door zijn voer krijgt. Nu hebben katten de vervelende neiging om elkaars vreten op te snaaien. Op zich is dat niet erg, maar de baas-in-huis kat, Skibby, hoeft geen AB, dus ja, het is allemaal een gedoe met etensbakjes en -zakjes en waterbakjes, diverse deuren dicht en anderen dan weer ook wel open/dicht, nu ja, gehannes, dus.
Nu die exercitie achter de rug was, was het tijd voor koffie, een inhaaleerbare versnapering en TXT, zoals altijd de eerste kijk op het nieuws van de dag. NPO pagina 101 meldde: 'aanslag op vliegveld Zaventem.'
Verdomme, nee, hé! denk je, niet weer, maar verdomme ja hé! wel weer, is het antwoord. Er waren twee bommen ontploft in de vertrekhal van dat Brusselse vliegveld, maar verder was er, toen, nog niet veel bekend. Dus als de raphazen naar de Belg geschakeld, maar daar was nog helemaal geen nieuws en ook de TXT pagina meldde verder niets. Langzaam sijpelde het nieuws daarna door. Ja, hoor, GVD, doden en gewonden. Maar, bleek later, ook in een metrostel in Brussel centrum was een bom afgegaan en daar waren ook doden en gewonden. Je bent (weer eens) verbijsterd. Net, een dag of twee geleden, was er een ronkende persconferentie geweest dat de meest gezochte terrorist van Europa, een naam die ik niet wil noemen, na vier en een halve maand was opgepakt. Trots, waren ze in België en terecht, (misschien?). En nu, GVD, dit weer. Weer een aanslag! En: op twee uur rijden van huis, nota bene. Het komt steeds meer dichtbij, dus.
Ben ik bang? Nee, ik ben niet zo snel angstig, maar ik ben wel geschrokken. Ja, het kan ook hier dus. Stel je zit in de bus naar het centrum van de stad, of in de trein naar een RenP vergadering, ik noem maar wat. Maar ik ben ook boos, dat dit weer heeft plaatsgevonden. Plaats heeft kunnen vinden. Maar ik ben vooral verbijsterd en verbaasd ook nog. Hoe kunnen me...., nee, dat woord is op hen niet van toepassing, nee, hoe kan dit duivelsgebroed, deze uitgestotenen uit de hel, deze abjecte hellehonden zoiets doen? Hoe kun je, bij je volste besef, mensen op gaan blazen? Volledig onschuldige mensen die op vakantie gaan, een dienstreis maken, familie/vrienden van het vliegveld halen of afduwen? Hoe kun je, bij je volste besef, volledig onschuldige mensen, die de metro pakken naar hun werk, (om de effing subsidies voor die terroristische jakhalzen die nooit zullen werken, te betalen), die naar een sollicitatiegesprek, naar school, noem maar op, gaan. Hoe kun je dat doen? Hoe ziek is je geest?
De aanslag is opgeëist door IS. Die zwarte en verderfelijke, totaal ziekelijke groepering van het laagste van het laagste, schijnt behoorlijk oververtegenwoordigd te zijn in Brussel, zie eerdere nieuwsfeiten. Maar: waarom? Hoe? Wordt al dat afval van de wereld dan zo gehersenspoeld door de imams, die zogenaamde geestelijke leiders van dat vreselijke islam geloof? Met als basis dat afgrijselijke boek, waar een Nederlandse politieke voorman van zei dat: "als je alle haatzaaiende delen er uit zou halen je een boekje ter dikte van een Donald Duck over zou houden." De man werd alom verguisd om die uitspraak, net als dat gebeurde om de uitspraak over de tsunami van islam migranten. Momenteel staat hij terecht. En nu rechters van de zogenaamde onafhankelijke rechtbank? Wat denken jullie nu van zijn uitspraken? Tja, ik heb er mijn eigen mening over.
Maar: mijn vraag is simpel: waarom? Is het zo een vreselijke haat van die imams en die jongeren naar ons? Is het tegen onze manier van omgaan met elkaar en met onze normen en waarden? Met onze gelijkheid tussen mannen en vrouwen en allerlei en diverse seksuele geaardheden? Is het haat tegen onze "welvaart", met onze westerse ideeën over economie? Dat wij mogen zeggen wat we willen? (Nu ja, bepaalde politici niet dus) Is het haat dat vrouwen korte rokken dragen en laarzen? Is het haat dat wij, nu moet ik het goed zeggen: HLTB's niet veroordelen of stenigen?
Of is het jaloezie omdat onze beschaving, (de hunne is geen beschaving, maar een verzameling van laffe geitenhoeders, die nooit verantwoordelijkheid voor hun daden durven te nemen) pal staat voor gelijke kansen van elk mens en voor vrijheid van geloof? Dat er in onze beschaving wel compassie is en empathie is voor de medemens? Dat wij hen dus wel accepteren maar zij ons niet?Jaloezie omdat hun rijke Arabische sjeiks zich niets gelegen laten liggen aan hun vluchtelingen of aan het lot van de Palestijnen of Koerden? Dat wij dat wel weer doen dan en vluchtelingen kampen inrichten?

Dus ja, het begint weer opnieuw, nu ja, het weer verder. Onmenselijkheid, het beste woord voor de aanhangers van het geloof waar meisjes van negen worden uitgehuwelijkt aan veel en veel oudere mannelijke viezeriken. Misschien is VIES wel het woord waar ik de islam mee associeer. Ik chargeer? Misschien, maar, geloof me, ik ben ook danig boos en woedend en ja, noem het maar zo, geschokt door de afgrijselijke zaken in Brussel.


Is er een oplossing? Ik weet het heel eerlijk gezegd niet. Vanavond stonden, in de Haagse wandelgangen, diverse politici elkaar alweer partijpolitieke vliegen af te vangen. Tja, de politici, daar moet je het niet van hebben. Morgen gaan we weer eens oppassen en ik heb het idee dat onze kleinzoon zal vragen of het hier ook kan gebeuren? Ik denk dat ik zal antwoorden dat ik het niet weet! Maar dat ik het niet geloofwaardig acht. Dat is misschien ogenkleppen op zetten, dat kan. Alles kan. Maar, de manier waarop wij Nederlanders allemaal polderweggetjes in zijn geslagen met de "inkomelingen" noem ik ze maar. In het land ten zuiden van het onze heeft men dat niet gedaan. Daar zijn hun inkomelingen nog steeds vreemden die samenhokken in getto's als Molenbeek, Schaarbeek en Anderlecht  en zo. Daarbij hebben wij, Nederlanders, natuurlijk een eenhoofdige regering, in stede van de vier die men in België heeft. En, hoop ik en denk ik, werken onze opsporingsdiensten en onze politiekorpsen nauwer samen.
Een oplossing? Nu ja, misschien is het wel dat polderen? Ik heb, je raadt het nooit, ooit in een super gewerkt. Daar was er hoegenaamd geen sprake van een twee partijen stelsel. Ik werkte nauw en leuk samen met Marokkaanse m/v. Een mopje was, een Marokkaanse collega hielp me een container los snijden: 'Lucas, een Marokkaan met een mes, verberg je maar' of: 'Lucas je fietst staat daar, ik ben een Marokkaan, hoor!' Dus ja, praten met elkaar, elkaar accepteren en samen op de vloer staan, dat helpt heel veel. NB: een oude collega, van Marokkaanse afkomst, vroeg me om voor hem te getuigen in een aanklacht tegen zijn (en mijn) voormalige werkgever, De PIEP! Ik deed dat graag, niet alleen tegen de PIEP, maar omdat het een hele goede maat en collega was.
Dus denk ik, dat het hier hopelijk wel mee gaat vallen met de aanslag dreiging. Maar ja, je weet het nooit echt zeker.


zaterdag 19 maart 2016

Ok, nu snap ik het? Hypocriete HEMA!

Kijk, dat er voetbal Tokkies zijn die in Rome een fontein naar de ratsmodee helpen, ja dat snap ik. Er zijn immers zoveel fonteinen in Rome, dus een meer of minder, nou ja die mis je niet, toch, in zo een stad? Dat er dan ook nog voetbalmagoggels zijn die in een voetbalstadion, of tijdens een Dartwedstrijd, een opblaaspop ophangen om een tegenstander af te zeiken omdat die naar een andere club is overgelopen, oké, der zijn zoveel opblaaspoppen, der kan wel eentje af. Dan had die opblaaspop maar een ander vak moeten kiezen. Dat er voetbalminkukels zijn die in Madrid bedelaars behandelen als shit: oké, man, dan had je maar een ander vak moeten kiezen en geen bedelaar willen worden. Trouwens, zei een van de begeleiders van die stam minimale dwazen, de bedelaars hebben der goed van gehad. Ja, dat brieffie van vijf, dat in de hens werd gestoken vlak voor de ogen van die gasten, kom op nou, dat was der maar een. Dus ja, zo erg is dat allemaal toch niet?
Nee, de bovenstaande dingen begrijp ik allemaal wel. Het zijn van die Tokkie mensen. Die hebben een IQ en uitstraling van een fles Spa blauw op koelkast temperatuur, laag, flauw  en smakeloos, inderdaad, dus ja, die zullen het wel nooit doorkrijgen.
Wat ik dan wel niet snap is bijvoorbeeld de vliegreis van het meest politiek correcte mannetje in onze politieke kleuterklas, de altijd zo kritiekvolle mijnheer, die de leider van D'66 heet te zijn, mijnheer Pechthold. Die is, op uitnodiging van een bevriende zakenman meegevlogen naar de Oekraïne, dat oord waar nog al veel om te doen is. Er word zelfs een referendum over het al dan niet bij Europa gehouden, of zo? Niet dat ik er ene r.. van snap, maar dat gebied zou zo nodig bij Europa moeten of zo. Want tegen Poetin of tegen of voor dat gebied, weet ik veel? Dat hele geharrewar zegt me niets! Maar goed, die leider van die zogenaamde Democraten, heeft zich dus als een kleine jongen in laten pakken door een zakenman die behoorlijke financiële belangen heeft in dat ex-deel van Rusland. Dat vind ik van zo'n politicus dom. Vooral als je zo hoog van de toren blaast tegen bijvoorbeeld een man als de leider van die andere partij, de PVV. Die mijnheer staat nu terecht voor allerlei uitspraken. (Het proces is overigens nog maar net begonnen of er zijn al allemaal gebeurtenissen en tegen uitspraken aan de gang. Het zal wel weer een hete zomer worden, denk ik.) Overigens, dat hele proces snap ik ook niet. Daar heb ik eerder over geschreven, trouwens. Soit!
Wat ik dan aanvankelijk ook weer niet begreep is dat een grote, en ik bedoel een hele grote, winkelketen in Holland, het Hollandse Eenheidsprijzen MAgazijn, het Pasen verstopt, zoals voeger Paaseieren werden verstopt. Die (HEMA) gasten doen niet meer aan Pasen. Nee, ze doen nu opeens aan het Voorjaar. Ze hebben Voorjaarsacties, ze hebben "Voorjaarsverstopeieren" en zo. (Ik liep te kijken in die winkel en het duurde wel even voor het kwartje, nu ja, de Dinhar, de Dirham of de Ryal viel. Dat kwam door Achmed, een overigens hele aardige jongen die de kassa deed bij mijn lokale HEMA, waar ik twwe, niet HALAL rookworsten kocht. Ik vroeg hem, op de man af, waarom ik geen Paaseitjes kon kopen. 'Dat heeft de directie beslist, mijnheer.' 'Ja, dat geloof ik meteen, maar waarom?' 'De directie wilde de profeet, en dus ook mijn geloofsgenoten niet beledigen, mijnheer!' 
Dank je wel hoor, Achmed. Ik had het kunnen weten, natuurlijk. Het is overigens weer goed gezien van de HEMA, hoor. Voor hetzelfde geld zouden die beledigde geloofsgenoten overgaan tot het beschieten of opblazen van filialen van de HEMA, net zoals toen in Frankrijk met die krant en die cafés en dat theater, weet je nog? Ja, je mag die mensen niet beledigen, natuurlijk, stel je voor. Man, ik moet er niet aan denken dat we dat zouden doen. Stel dat wij tegen het Halal slachten zouden zijn, dat kan toch niet in onze cultuur? Of dat wij hen zouden vertellen dat vrouwen en HOLEBI's dezelfde rechten hebben als de andere mensen in ons land? Nee, dat mot niet kunnen. Wij respecteren alles, maar verwachten niets terug. Wij hebben alles lief, toch? Gelukkig doet de HEMA daar hard aan mee, die Jezus verraders!
Maar ja, aan de andere kant begreep ik de HEMA directie natuurlijk ook wel. Ik bedoel, ze zitten in de flow. Ze hadden meteen al de Zwarte Piet in de uitverkoop gedaan, dus van zo een maf en politiek correct clubje als de HEMA directie verwacht je niet beter. Ik denk, op persoonlijke titel, dat de heren Samsom en Pechthold commissarissen zijn van dat bedrijf.
Dus de HEMA is een laf en naar bedrijf. Ik ga der nooit meer naar toe.
Nu hoop ik alleen niet voor de HEMA directie dat die man in het wit in Rome, die volgende week weer eens een toespraak gaat houden, hopelijk begint die Paus niet over: "Vrolijk Pasen", want dat zou hun politiek correcte karretje nogal behoorlijk in de soep rijden, nietwaar? Of dat er de The Passion of de Matthäus-Passion op Tv wordt uitgezonden. (Nee, jawel, over het lijden van Jezus, en over Pasen, toch?) Nu ja, hopelijk werkt de NPO mee en boycotten ze voortaan elke kerkelijke uitzending. Want ja, de profeet mocht eens boos worden?

Oh ja, nu ja, een dingetje nog, dit snap ik ook niet zo. Je bent vrouw, je werkt in een van de stadsdeel bureaus of bij het UWV in Moslim-/Pinguin-/Schotel City. (Eh, da's Mokum west, hoor.) Dan mag je, als vrouw/meisje, dus niet op je werk verschijnen in een (kort) rokje en/of met hoge laarzen? Dat zou dan de moslims mannen, die natuurlijk dagelijks beroep op het UWV en andere uitkeringen (ja, klaag me maar aan over deze zinsnede) en zo doen, allemaal schokken. Maar, jouw geloofsidiote moslima collega zit daar met hoofddoek of burka of dat zukse zaken. Dat is gelukkig wel helemaal politiek correct. Oke, nu snap ik het, denk ik?

Maar: ik wens jullie wel allen een vrolijk voorjaar met vele voorjaarseieren? Of mag ik nog een Vrolijk Pasen en veel Paaseieren en Paasontbijten en Paasbrunches en zo zeggen voor ik door de HEMA "Voorjaarspolitie" van mijn bed wordt gelicht?

 

donderdag 17 maart 2016

Eten en de marine (3 en laatste)



Ja, ik weet het, het wordt wat veel, allemaal, maar ik heb nog een laatste verhaaltje over voeding en Km in de pen, dat wilde ik even kwijt. Ten eerste: het eten bij het Korps te velde, ofwel in bivak, het enige vak dat een MARN kent, is een drama. Ooit, zei de senior, moest je met een primus stelletje je eigen hap koken. Dat kon van alles zijn, wat je maar bij elkaar kon ritselen en regelen. De verstrekking vanuit de Bottelarij waren ingeblikte dingen. Die verrijkte je dan met een ui, teentje knoflook en maggi en zuks, tot een eetbare hap. Later kwamen er de MRE's, de Meals Ready to Eat. Dat was een zakje, een 'pouch' zoals dat heette, waarin behoorlijk veel en hele afwisselende maaltijden zaten: Beans and Porc, Porc an Beans, Beans, no Porc, Porc no Beans. Je moest dan wat rotzooien en knijpen in dat zakje en dan ging er een dingetje stuk die je eten dan sjemies opwarmde.
Nu zal het tegenwoordig wel veel beter zijn, als ik naar de buikjes van onze collegae met de rode bies op de broek kijk.Het eten in Doorn is overigens onovertroffen, moet ik zeggen. Kwalitatief en kwantitatief van hoge waarde! Alle complimenten voor die, voormalige, kazerne!
Koks bij de Km waren (zijn) behoorlijke improvisatoren. Even het verhaal over de Karel Doorman, nee, niet dat voormalige fregat, maar het (bijna) eerste vliegdekschip van de KM, met ook die naam. Het fraaie en grote schip werd verkocht aan Argentinië, het land waar onze vorstin vandaan komt. (Zij kon daar wel nog vandaan komen. Vele Argentijnen konden dat niet meer, tenzij ze na een duik uit een vliegtuig, vanaf meer dan een kilometer hoogte naar de kust terug konden zwemmen, geboeid en wel. Maar nee, nee, nu even niet verder over dat onderwerp, nee geen cynisme meer, het is onze veurstin, toch?)
Goed, de Argentijnen kochten dus Hr. Ms. Karel Doorman, de voormalige HMS Venerable, inderdaad een Brits vliegdekschip van de Colossus klasse. Dat schip was in 1945, in de UK, in dienst gesteld en in 1948 overgedaan aan onze marine.Goed, ik zelf heb, de Doorman nog zien vertrekken uit Den Helder, net zo als ik vele jagers heb zien vertrekken naar Peru of dat soort bananen staten. Ook zag ik, later, de 'MLM's, de vroegere Isaac Sweers klasse fregatten, vertrekken naar Indonesië, waar ik ze, jaren later, weer tegen kwam. Geinig!
Goed, Peron, of de vader van Maxima, kochten de Doorman. Nu had Argentinië veel, koeien en veel politieke gevangen en zo, maar nauwelijks poen. Maar wat ze wel veel hadden: Corned Beef. We kennen het allemaal, toch? In blik, gesneden als vleeswaar en zo? Nu ja, de minister van defensie maakte een deal. (Als ik zeg dat de schavuit van Oranje er tussen zat, zal ik waarschijnlijk niet liegen.) De minister keek snel wat voor grijpstuivers de Argentijnse regering in cash had. Dat was "nait veul", zeggen ze in Groningen. Maar, zeiden de Gaucho's, we hebben wel veel Corned Beef. Ja, je moest wat, nietwaar, de 'Dikke Boot', de bijnaam van de Doorman, kostte heel veel poen om in de vaart te houden, dus men wilde er graag vanaf.
Nu ja, voor een paar Peso's, of Reaals, of Argentijnse roebels, ging het schip van de hand. Tegelijkertijd voeren zeven of acht grote vrachtprauwen richting Rotjeknor. Allemaal volgeladen met tien kilo blikken Corned Beef. 'Wat moet ik in godsnaam met Corned Beef?', brulde de toenmalige minister president. 'Nou', zei de MINDEF, 'dat weet ik ook niet. Maar mijn km Koks weten dat waarschijnlijk wel'. Dus kreeg de centrale Bottelarij van de marine zevenhonderd duizend ton, ja ik noem maar wat, Corned Beef in blik en die werden uitgedeeld aan de schepen en de kazernes. Een van de chef koks draaide een blik open, proefde, keek vies en zei: 'Hm, niet  te knagen die meuk. Maar: sambal, uitje erbij, beetje rijst, of op een stuk toast? Mot kunnen!'  
Sambal bij, komt echt niet van een Chinees restaurant, geloof me, het is de uitspraak van een marine kok!
Sinds die dagen is het gerecht deel uit blijven maken van het voedingspatroon van de KM. In mijn tijd stond het minstens een keer per week op de menu lijst, als "bijhap" van de avondmaaltijd, hoor, maar nooit als hoofdgerecht. Was het lekker? Mh, ja en nee. Was het voedzaam? Absoluut. Maar, het gekke is, dat ik die 'hap' wel eens "elkaar trap". Natuurlijk niet zo frequent, maar eens per twee maanden toch wel, zoiets. Ik denk dat de doorsnee marine m/v het wel eens gereed maakt. Misschien meer uit nostalgie dan omdat het zo een echte wereldhap is? 

Oke, wat wel een wereldhap is, en nu ik dit schrijf, loopt het water uit mijn mond, zeggen ze dat zo, in elk geval, ik krijg de geuren door van een echte en originele rijsttafel! Een KM rijsttafel, man, ik mis dat echt. In Indonesië heb ik ook veel gerijsttafeld, vaak op diverse 'pasars'. Pasar betekent markt, toch? (Vraag ik aan sobat Bintang, hij is daar geboren. Hij is een man en een naam uit mijn verleden, een man en een naam waarbij ik me veilig voel.) Op zo een pasar had je dan veertig of vijftig eetstalletjes. Bij de een haalde je rijst of je goreng, bij de andere pakte je satés, bij de derde sambal boontjes, bij de vierde een sajoer, bij de volgende een ander gerecht. Je betaalde aan elk kraampje en ging dan zitten 'makannen'.  Maar: dat was de originele dus, de echte en eerlijke 'blauwe hap'. Ook in Indische restaurants in ons land heb ik ze besteld en gegeten. 
De km rijsttafel staat op nummer twee, de "rijsthappen" die ik in Indonesië gegeten heb staan met stip op een. Ook die ik in Sumatra, Java, Bali gegeten heb. Je hebt zoveel verschillen in smaak, hoor.
Nu ik dit schrijf loopt het water weer uit mijn muil!