Een ouwe vriend terugzien en waarom ik DE KETEN gebruik

Ja, ja, ik weet het, het zal wel weer een sentimenteel stuk worden. Over mijn laptop, een ouwe maat die ik twee en een halve week niet gezien heb. Dom, dom, sielie, sielie, I know. Ik hoor het jullie zeggen. Nou, sla het lekker over, lees het lekker niet, maar ik ga der echt over door. Nee, niet over het winkeltje, vandaag. Hoewel? Door omstandigheden ben ik daar vanaf dinsdag, mijn laatste werkdag al niet meer geweest. Dat kwam zo. De woensdagen ben ik 'standaard', da's KM speak, vrij. We passen dan op de kleinkinderen en zo. Donderdag was het Hemelvaartsdag. Jaren lang spraken wij, marine maten, over: "Jezus goes to heaven day", maar het heet, in het Engels: 'Ascension day', heb ik begrepen. Nu is onze toko ook op deze dag open, maar dan met wat je zou kunnen noemen: een 'kernbemanning.' Terwijl we alle christelijke feestdagen gewoon open zijn, vreemd genoeg. Alle Kerst-, Paas-, Pinksterdagen, Nieuwsjaarsdag, nu ja, noem maar op, is Hemelvaartsdag een 'vrije dag' voor het personeel van DE KETEN. (Dat komt omdat DE KETEN een jaarlijkse traditie heeft die..., nee beter niet, je leest wel waarom, hierna.)
De oplettende lezertjes zullen zich al afgevraagd hebben waarom ik de echte naam van de winkelketen waar ik werk niet meer noem! Ik leg dat uit. Nou, het verhaal gaat zo. Je weet dat ik in het verleden (heel) vaak de naam van mijn werkgever en dus mijn geldgever noemde in deze Blogs. Dat alles om aan te geven dat ik niet bij Appie of C 1000 of bij Jumbo werkte, maar bij DE KETEN. Dat was natuurlijk ook zo rond de verbouwing: 'zie aldaar', zou je nu in een boek met geleerde zaken moeten lezen, maar goed, kijk maar eens naar die stukjes. Ik wilde daar ook een beetje de winkel  'promoten', dus om om wat reclame te maken via een Blog en het net en zo.
'Aandoenlijk', zeggen jullie nu: 'zo trouw aan een baas, Goh, man, het moet niet gekker worden met je.' Ja, ergens hebben jullie gelijk. Maar, het oude spreekwoord zegt ook: "Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt." En, eerlijk gezegd, heb ik het giga naar mijn zin op het werk, momenteel, dus wat let me, zou je denken. Nu, de directie van DE KETEN, lette me. Een van de mensen van het hoofdkantoor kwam, schoorvoetend, och, zo'n mooi woord, naar me toe en vertelde me dat de directie niet helemaal in haar hum/sas/element was met mijn Blogs. (Fact: iemand van het hoofdkwartier herkende mij: me, a humble presence!) Het schijnt dat er, nee, hoor dat was geen echte verassing voor me, ik had dat vaker gehoord en meegemaakt, dat er zeg maar "robot" zoekinstructies te zijn, die namen als DE KETEN of ALBERT HEIJN of welke naam dan ook, opvangen en door 'briefen' aan de geïnteresseerde instantie. Nu schijnt het ergens vermeld te staan in de Mediawetgeving, dat een werknemer geen extra reclame mag maken voor zijn werkgever via de sociale media, waarvan Blogger ook deel uitmaakt. (Je schijnt dan wel allemaal Likes op face boek te mogen geven, maar een positief stukje op Blog of Net, nee, dat dus weer niet!?)
Ok, het zal wel. Maar, waar de directie, althans het lid daarvan, het meeste over viel, was dat ik in een stukje had geschreven, dat alle winkelvoorraden tijdens de verbouwing (tijdelijk)  waren opgeslagen in een stuk van de parkeergarage onder de winkel. Zo zou ik dus dieven op het spoor kunnen zetten van de plaats van die voorraden.
Ik dacht even na en ja, misschien had hij gelijk. Een parkeergarage die vanaf een uur of negen in de avond afgesloten is met een heel stevig stalen hek en alleen overdag open is, op een tijd dat er een hoop mensen rondlopen, hun auto parkeren of gewoon in de garage aanwezig zijn. Die opslag was van op een stalen frame getimmerde triplex platen gemaakt en met een stalen toegangspoort met slot, opgeleverd, dus ja, dat er potentiële dieven zouden zijn, was logisch. Dat die er ook in zouden kunnen was minder logisch. We hadden dezelfde set-up namelijk gebruikt bij de vorige verbouwing, nu al weer jaren geleden. Toen ging alles ook goed. Maar ja, de directie heeft altijd gelijk, zeg maar. dus vandaar DE KETEN, begrijp je?

Maar: mijn ouwe maatje is lekker terug en ik zit lekker te knoppenbonken op mijn vertrouwde machine! Heerlijk! Hier het resultaat. Nou zo zielig was het dus niet?