Logistiekelingen

Voor ik ga beginnen over de groep schepelingen die men, toen ik nog dienst deed, de "Logistieke Dienst" noemde, moet ik even terug naar "vroeguh", toen alles "betuh" was. Dat is natuurlijk een gebbetje. Maar sommige dingen, in ieder geval bij de KM waren toen wel wat duidelijker, laat ik het zo zeggen, sommige dingen waren meer over zichtbaar. Elke marineman/v, oké, oké, had in die jaren, tot ergens in de jaren tachtig, geloof ik, duidelijk een zogenaamde 'uitmonstering' op z/h mouw. (En, zoals eerder geschreven. ik ga nu niet meer politico doe, maar marine mensen zijn dus gewoon m/v, geen gel.., eet gebak van Krul.)
Zo een uitmonstering gaf duidelijk aan wat je 'deed' bij de baas, nu ja wat je getracht werd te doen, namelijk dat 'dienstvak', zoals dat heette, uit te oefenen. Ik geloof dat er een dikke dertig of zo van waren, van die uitmonsteringen dan. Het waren, wat we nu zouden noemen, pictogrammen. Een matroos had bijvoorbeeld twee gekruiste ankers. Een seiner had twee gekruiste vlaggen, een kanonnier had dan weer twee gekruiste kanonnen, de schrijver twee gekruiste ganzenveren en de kok had dus twee gekruiste lepels.. nee, de kok had een hoofdletter K in een cirkel op zijn mouw. Daaronder kwamen dan de strepen die je rang beduidden. Ongegradueerden hadden van 0-1-2 rode strepen, korporaals hadden twee gele strepen, sergeanten drie gouden strepen, majoors dan weer vier en adjudanten hadden een fraaie en smalle gouden galon op de onderarm. De 'uitmonsteringen' kleurden mee met de rangen. If you get my drift!
Dan had je ook nog, nee, blijf der even bij, ga nu niet naar een andere site, wacht nog even, je kent me, ik ben altijd lang van stof, maar dan had je ook nog eens de zogenaamde "brevetten". Dat waren extra opleidingen die je kon volgen, helaas mochten en konden wij ziekenverplegers dat niet, en die brevetten waren vaak nuttig, of verplicht, voor een bevordering van matroos tot korporaal. Het leverde ook elke maand nog wat extra florijnen op hoor. Zo had je mensen met een brevet Engels, Olieman, Hulpziekenverpleger, Geruispeiler, hoornblazer, nu ja, noem maar op. Al die brevetten waren overigens in het rood. Want zodra je KPL, korporaal, werd, vervielen die brevetten en werden gezien als een deel van je korporaalsopleiding. (Hoewel het helemaal niet kon en mocht, haalde ik, als ziekenpa, het brevet scherpschutter. Ik vond schieten leuk om te doen en ik vond het uitdagend om de trucs te leren kennen om dat brevet te halen. Het brevet is nooit erkend, natuurlijk, ik heb der nooit ene cent aan verdiend, maar: I was pretty good at it.)
Het lijkt wel veel hé, al die uitmonsteringen en die pictogrammen? Troost je. Ik heb een "Bluejackets Manual" uit die jaren in mijn bezit, een handboek voor de US marine ongegradueerde. In dat boek kom ik wel 150 dienstvakken tegen en alleen al zeven rangen voor PO's, onderofficieren. Maar goed, Hank the Yank en overdrijven, nietwaar?
Enfin, toen kwamen de jaren tachtig met allemaal rampzalige regeringen. Mensen als Den Uyl, Lubbers, Van Acht, noem maar op. deden zich groot voor en deden aan reorganiseren. (Nu ja, vroeguh was dat dus net zo errug als nau?)
Wij, de KM kwamen ook niet onder die reorganisaties uit. Er was een "schaaf methode", een hele erge "schaafmethode" en een "kaasschaaf methode" en heel langzaam werd de hele krijgsmacht uitgehold en verminderd in menskracht en slagkracht. Dat zette kwaad bloed  bij ons, het personeel, maar ja, you just can't win. Niet allen werd de KM qua schepen en taken veranderd, maar ook de uniformen en de rangen en standen gingen ook op de schop. Zo werden de duidelijke pictogrammen van onze mouwen gehaald en werden groepen marinelui bij elkaar in diverse "Dienstgroepen" gedreven. Maar dat beet heel vaak. Hofmeeesters en koks hadden het niet echt op elkaar. Konstabels en Wapenelectronicamonteurs ook niet. "Nauten", de echte zeelui, de mannen aan dek, werden samengevoegd met de "Odops" de mensen die onder in het schip aan de radars zaten, en ja, dat vrat.
Maar, ja, marinemensen vreten zich overal doorheen, dus ook hierdoor. Maar war erger stak, bij ons, van de logistiek, was dat we op dat moment niet meer tot de KM behoorden, vonden wij. Want, na de reorganisatie, werden wij, logistiekelingen, opeens als een heel ander soort species beschouwd, namelijk als "Niet Combattanten". Doordat wij zilveren strepen en een zilveren onklaar anker moesten dragen op de mouw, waren wij geen 'marine militairen' meer, nu ja, zo voelde dat, in elk geval. Want wij, van de logistiek, bedienden geen wapens, schoten niet met kanons, vuurden geen torpedo's af en zulkse dingen. Helemaal waar. Maar, als der een raket op ons schip afgeschoten werd of zo, dan werden wij ook geraakt hoor, ondanks onze zilveren strepen. En ja, de mensen die ons als niet combattanten in een hoekje dreven, vergaten een belangrijk iets. Bij alle acties in binnen- en buitenland, waar ons Korps bij betrokken was, waren er altijd logistiekelingen 'embedded'. Er ging geen enkele buitenlandse missie of vage buitenlandse oefening door als er geen groep logistieke marine mensen bij zat. Als ziekenpa, als kok, als schrijver, machinist, elektromonteur of als magazijn beheerder. No way. Hoe goed het Korps ook was/is, ze steunden en helemaal terecht, op de vloot met haar expertise. 
En ja, als er in het buitenland op je geschoten werd, of der waren bermbommen of zo, ja, dan kon je wel zeventien zilveren strepen op je mouw hebben, maar dat hielp dus geen moer. Niet alleen dat, maar vaak waren mijn collegae ziekenpa's er als de kippen bij, die zin moet anders, maar in ieder geval, er werd veel hulp, gevraagd of ongevraagd, geleverd aan de mensen in die vaak nare en stoffige en gevaarlijke buitenlanden, door logistiek personeel. En nee, 'tuurlijk deden de lui van het Korps het zware werk. Maar ja, 'tuurlijk was het een operatie met alle mensen en middelen. (Ja, m/v) 
Nee hoor, dit is allemaal sans rancune geschreven, maar het is even een opzetje voor een verhaal dat ik wil gaan schrijven over onze meest ondergewaardeerde logistieke collegae, de MB'ers, of wel de Logistieke Dienst Goederen Beheer. 

=Later meer. Over Goederenbeheer, CAKM, over hoe je met dieven, dieven vangt, over detail inspectie en hoe dat allemaal altijd weer goed kwam.=
 



Met dank aan "Gypsie", die heel anders heet, maar een goede en blije en bevriende schurk der eerste klasse is.