De vierde en de vijfde mei zijn, al mijn hele lange, want meer dan drieënzestig jarige leven, onlosmakelijk aan elkaar verbonden. De invulling van die dagen, met name Bevrijdingsdag is nu heel anders geworden. Vroeger waren er vaak feesten, optochten, vrijmarkten en zo. Ook was het vaak een vrije dag, maar dat is allemaal verminderd.
Op vier mei herinneren we collectief, "onze" doden. Aanvankelijk waren dat alleen de gesneuvelde militairen van alle krijgsmachtdelen en de vermoorde Joden, Holebi's, Roma's, communisten en al de mensen die zich tegen het Duitse nazi juk keerden. Tegenwoordig herdenken we ook de mensen/militairen, noem maar op, die bij de uitoefening van hun plicht zijn omgekomen in den vreemde of gewoon in ons land, door aanslagen of een moordpartij, nu ja, noem maar op. (Zelf waren wij waren naar het graf van Ma-/schoonma gegaan en hadden daar een fraai plantje geplaatst. Dat kwam toevallig zo uit, hoor, we gedenken haar bijna elke dag in de geest, zeg maar.)
Op vijf mei vieren we Bevrijdingsdag. De dag dat ons land, na bijna vijf lange en bange jaren, door jongere en oudere mensen, uit de hele wereld, bevrijd werd van dat vreselijke regime dat toen half Europa overheerste. Bevrijding heet dat. Bevrijding betekent dat je weer vrij bent. Vrij betekent: onbelemmerd en ongebonden. Dat je dus onbelemmerd en ongebonden mag denken wat je wilt. Dat je kranten of bladen of boeken mag lezen, naar Tv programma's mag kijken, naar muziek mag luisteren, naar kunst kunt kijken, dat je kunt zeggen wat je wilt, zonder dat er een geheimzinnige verrader is die jou aangeeft bij de "anti-vrijheid" politie. Op Bevrijdingsdag vieren we dat we dat allemaal mogen en kunnen. (Ik geef toe: mensen in persoon tot op het bot beledigen of racisme beoefenen hoort daar, terecht, niet onder.)
Dus ja. Ik schrijf wel eens vaker een verhaaltje, een zogenaamd Blogje. Vaak over banale dingen, vroeger was dat vaak over mijn werk, want ik was vaak kritisch en ben dat nog steeds, overigens. En ja, de laatste dagen las ik alweer heel veel geroeptoeter. Geblèr en geschreeuw over van alles en nog wat. Roeptoeterij dus. In een vrije samenleving!
Er zijn mensen, zoals een zich zelf cabaretier noemende man van Zuid Amerikaanse, lees Surinaamse, afkomst, die al jaren in het geweer is tegen Zwarte Piet. De man vindt dat Kinderfeest, zonder enige bijbedoeling onzerzijds, een eerbetoon van ons, blanke, Nederlanders aan de slavernij tijd. (Ik geef eerlijk toe, realistisch als ik ben, dat de bladzijden over de koloniale geschiedenis van ons land heel diep donker gekleurde pagina's zijn in ons geschiedenis boek. Ik ga der niet verder op in, maar de halve lezer heeft maar een heel woord nodig, of, eh, nu ja, zoiets dus.)
Er is een andere mijnheer, een zich zelf journalist noemend typetje, van Surinaamse en Hindoestaanse afkomst, die veel aan het schreeuwen is op Tv programma's (nee, hij is niet aan het woord, hij schreeuwt) die hem, in zijn kring van bewonderaars, mateloos popiejopie heeft gemaakt. Die man, hij noemt zich Prem, geloof ik, zei dat hij, tijdens de twee minuten stilte op de Dam, twee minuten keiharde schreeuwen zou laten horen, over ons, blank Nederland dan, slavenverleden. Deze man is, aan zijn naam te horen, van Hindoestaanse komaf. De Hindoestanen zijn nooit slaaf geweest in Suriname, overigens, ze waren contract arbeiders en keken toen en nog steeds, heel erg neer op de donkere, Creoolse, bewoners van het door en door en totaal verrotte land, Sranang.
Er is ook een jonge juffer, die dan weer van Marokkaanse afstamming, die niets aan vier mei wil doen, omdat het een Antisemitisch propaganda verhaal zou zijn. De Joden zouden dat uitroeien van hun volk allemaal verzonnen hebben, nu ja, woorden van die strekking in elk geval, volgens die juffer. En er was ook nog eens een Turkse mijnheer die een partij had opgericht, DENK. Die man beweerde op een filmpje dat de moslims in ons land het zelfde lot overkwam als de Joden in de oorlog. 'Misschien', bazelde hij, 'nog wel erger. Jullie (wij Nederlanders) discrimineren ons, de moslims.'
Toen mijn tranen waren opgedroogd na zoveel domheid en rancune en hilarisch gelach, ik dacht echt even dat ik op zo'n hilarische site van Dumpert of zo zat, zonk het wel allemaal even in. Al die mensen komen uit landen of staten die geen enkele basis benul hebben van het woord "vrijheid", een woord dat misschien wel een van de belangrijkste woorden in ONZE, Nederlandse, cultuur is. Zij komen allen uit landen en gebieden waar bijvoorbeeld een Bouterse de baas is. Ze komen uit landen waar een Sharia heerst, die vrouwen eerst stenigt en dan pas vraagt: waarom moeten we dit van de Imam doen? Ze komen uit landen waar vrouwen zich moeten bedekken met 'kopvodden.' (Ja, ik blijf het toch wel een leuke kreet vinden.) Ze komen uit landen waar ene Erdogan de vrijheid van meningsuiting totaal uit de wetboeken heeft geschrapt en waar de gekozen eerste minister heel recent is opgestapt.
Dus ja, ik moet dan maar aannemen dat zullie, die nooit echte vrijheid van meningsuiting hebben gekend, ons de les zullen leren? Ik ben het totaal niet met die umagugels eens, natuurlijk.
Maar: ze mogen het wel. Ze mogen, in mijn land, en dus in mijn/onze vrijheid gewoon zeggen wat ze denken en wat ze vinden. Zoals ik mag zeggen en schrijven dat ik het umagugels vind. Dat ik het ze niet gun om ins onze democratie en in onze bevrijding te leven en hun opruiende praatjes te verkondigen en aan mijn normen en waarden tw twijfelen. Dat ik het dus dwazen vind. Dat mag ik zeggen. Dat mag ik vinden.
Wat ik dus dan niet weer kan vinden is dat een lid van een politieke partij zegt dat hij de Joodse barakken van Westerbork genoeg opvang vindt voor vluchtelingen. Da's een stap te ver, vind ik. Maar hij mag het wel, begrijp je?
Zo mijmerend fietste ik vanmorgen via Kudelstaart, over het Bezworen Kerf en door de Kwakel, een heerlijk rondje. De zon scheen. Ik deed aan het bijwerken van mijn kleurenschema. De hemel was hoog en werd alleen verstoord door de condensstrepen van vliegtuigen die opstegen en daalden naar Schiphol, hier om de hoek gelegen. Een woedende gans zat achter een kauw aan die de eieren uit het ganzennest wilde roven. Een buizerd stond te loeren op een prooi in het jonge graan op een akker.
Ik was bevrijd van mijn sores. Ik was vrij. Ik mocht dit Blog schrijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten