Ja, hallo, geloof je het zelf? Dat ik een heel Blog ga zitten schrijven alleen maar over onze vaak vergeten en vaak te weinig gewaardeerde collegae van de Dienst Goederenbeheer? (Dat was hun naam in ieder geval: de Logistieke Dienst Goederenbeheer, de LDGB'ers? Even terug naar het vorige verhaaltje, zie je daar ga ik alweer. Vriend B. schreef al terecht dat er natuurlijk veel meer mensen in ons ziekenverplegers vak zaten, met een brevet. Ja, brevet, ja. Ik heb dat allemaal uit lopen leggen. Nee, natuurlijk ben ik niet link, nee, integendeel, maar ja, opletten of goed lezen is ook een ding. En ja, hij had gelijk, er waren veel ziekenverplegers die WEL een brevet hadden, maar die mannen (toen dan) stamden allemaal uit andere vakken. B. zelf was van de dekdienst geweest en had een brevet Engels of Geruispeiler of Afstandpeiler behaald en er liepen er rond die als ziekenpa ook nog eens een brevet als Hulpziekenverpleger hadden. Maar dat waren mensen die niet als ziekenpa in dienst waren gekomen, snap je? Dienstvak verraders noemden wij hen. Een van die dienstvak verraders was ene A. Hij behoorde ooit tot het groepje mensen waar ik het over wilde hebben. Die A. zag al snel in dat in het door hem gekozen semi administratieve vlak geen snelle bevordering te behalen was. Dus keerde hij de jas en werd ziekenpa. Lekker uit roeping zeg maar. Roeping naar een carrière, inderdaad en dat kreeg hij dan ook. De man likte zich helemaal binnen bij de Helderse leiding en werd dus uiteindelijk ook de Helderse leiding en trapte tegen benen, stond op tenen en verne.... iedereen die hem in de weg stond bij het behalen van al die gallons. Die kreeg hij allemaal. Daarvoor in ruil kreeg hij de haat van alle welwillende ziekenpa's van deze wereld en deze KM. Of hij zo gelukkig ermee is? Ik hoop van gans harte van NIET. Deze man staat symbool voor alles wat naar is en wat baantjesjagerij en opportunisme en Machiavellistisch gedrag is. Ik haat de man. Heb dat al vanaf de eerste ontmoeting gedaan. Een gladakker, zeggen ze.
Maar soit, hij was dus MB'er, magazijnbeheerder, maar dan een totale foute, laat ik het daarop houden. De echte MB'ers, vanaf nu MB geheten, heb ik leren kennen als een groep mensen die vaak op de achtergrond werkten en bijna nooit in de "limelight" (konden) treden.Laten we eerlijk zijn mensen. Wij ziekenpas deden ook niet al te veel aan PR, maar, als der geoefend werd, of er was een "safeguard" actie, dan was er altijd een van ons in de spotlights. Tijdens een Fost/Nost zag men de ziekenpa met een helm met rood kruis en een armband met idem, op strategische posities. Bij het BOZ'en ook. Bij Heliops en zo, toch wel. De LDV zag je altijd druk met eten en op feesten en partijen en BBQ's aan dek. (Die lui kregen, terecht, veel applaus.) De LDA, de schrijvers, werden alom bedankt omdat ze, als het goeie lui waren, je declaraties en je mutaties voor elkaar hadden. (En je havengeld, natuurlijk.) Maar de MB was niet in de grote lampen te vinden. Nee, vaak deden ze, weggestopt in een achteraf hokje van een uitgespaard plekje dat hun bureau was, op een fregat of een kruiser, hun werk.
Van daaruit beheerden ze alle goederen die aan boord van een relatief klein oorlogsschip zoals een fregat is, te beheren zijn. Zoals jullie weten heb ik in een Super gewerkt. Ruwweg gezegd hadden we daar tienduizend artikelen. Gypsie, een ouwe MB maat van me, vertelde wel eens dat zijn groep 30.000 artikelen beheerden, in store moesten hebben of, in ieder geval, moesten kunnen bestellen. Daar hadden ze natuurlijk, KM gezien, zeeën van ruimte voor. Toch? Nee natuurlijk.
Ik houd het even hierbij. Voor mijn doen een kort verhaal. Ik mot naar Songfestival kijken, begrijp je? Ik ga heel snel verder over de MB en over de MB die de MB controleert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten