Voordat ik over die rel, ik gaf het in mijn laatste Blog al even aan, begin, eerst nog wat over kranten, in dit geval een Belgische, beter gezegd, een Vlaamse krant. Die koop ik af en toe, maar vooral in de tijd dat de grote wielerwedstrijden, de klassiekers, worden verreden. De Vlaamse kranten hebben, als het om de wielersport gaat, vaak in hun edities het parkoers op een kaartje afgedrukt, met de verwachtte doorkom tijden, lijsten met namen en rugnummers van de deelnemers en allerlei wetenswaardigheden. Altijd interessant. Natuurlijk lees je het 'echte' nieuws in de kranten ook en ja, ik neem wel altijd even de overlijdensberichten door. Die berichten zijn vaak hele kunstwerken, gelijk aan de zogenaamde 'bidprentjes'. Waar het in onze kranten een zwart omkaderd berichtje is in de trant van: "heden overleed mijn geliefde", vul verder in, zijn het in Vlaanderen vaak kleine autobiografieën. Niet alleen worden naam en toenaam van de overledene gemeld, maar vaak ook haar/zijn verdiensten in het leven. Natuurlijk worden geboorte- en sterfplaats niet vergeten. Dus ja, ik lees het vaak even snel door, scannen zegt de moderne mens. Een enkele keer zijn die berichtjes, triest genoeg natuurlijk, ook wel eens humoristisch. Zo las ik dat er ene mevrouw Moortgat overleden was. Ze was geboren in Kontich en was overleden in Reet. Tja, samen met het dorp Aartselaar noemen ze dat de "anale driehoek" in Vlaanderen.
Soit. Mijn dag in vogelvlucht en dat is een korte vlucht. Ik begon vol goede moed. Ik wilde een lekkere lange tocht op de Defy maken. Rond de Westeinderplas, een plas water dat een restant is van de vroegere Haarlemmermeer, de Waterwolf, dat nog steeds, die Westeinderplas dan, tussen Leimuiden en Aalsmeer ligt en waar er veel pleziervaart is. Dus, lekker aangekleed, zo warm is het nog niet, was ik op weg. Buienradar had aangegeven dat het pas vanaf 1200 H zou gaan spetteren. Ik was nog niet in Aalsmeer, nauwelijks twaalf kilometer op weg en het was nauwelijks tien uur, maar man, het begon te plassen! Nu ben ik geen echte mooi weer fietser, maar ik heb de pleuris aan regen. Nat en koud word je en je fiets ziet er niet meer uit, dus ben je weer een half uur aan het poetsen om het geheel droog en toonbaar te krijgen. Daarna moet je je kleding weer drogen en ja, al dat gedoe, nee, ik had er geen zin in. Dus zat ik al ver voor twaalf uur ontspannen thuis, gezellig keuvelend met de E. Ja, in naam ontspannen, maar langzaam begon de spanning rond het WK modder fietsen zich op te stapelen. Ik zapte naar de Belg en keek daar wat rond en zapte naar diverse TXT kanalen. Wat me, gisteren, ik schreef het al, op was gevallen, was dat er een jonge dame, nee, de naam is niet zo interessant, was beschuldigd van fraude. Zij, ze deed ook mee als kanshebber aan het kampioenschap als vrouwelijke belofte, zou een "motortje" in haar frame hebben. Dat was geconstateerd door de overkoepelende wielerorganisatie, de UCI.
Rel geboren! De jonge vrouw werd geïnterviewd door een Vlaamse journalist en er waren tranen en, ja, mag ik het zo zeggen, smoezen te over. Ja, het was haar fiets, geweest, dan, ooit, dan en nee, ze reed er niet meer op, ze had die fiets verkocht aan een vriend, maar die vriend had die fiets per ongeluk tussen haar koersfietsen neergezet? Ze huilde overtuigend uit haar onschuldige poppenogen.
(Even back in time. Ooit werd Spartacus, Fabian Cancellara, ervan beschuldigd om een dergelijk hulp ding in zijn fiets te hebben gemonteerd. Daar bleek niets van waar. Ik heb er ooit nog eens een stukje over geschreven. Ik snapte niet hoe dat nu kon en zo, maar de BRT was zo vriendelijk om dat helemaal uit te leggen. Het is theoretisch heel goed mogelijk om in een slanke en ranke racefiets een hulpmotor in te bouwen. Die (kleine) elektromotor geeft je dan net dat beetje vermogen meer dat nodig is om in plaats van dertig, veertig in het uur te rijden! Bijzonder, bizar en bewonderenswaardig.)
Het ging, zei die fietsenmaker, die er naar gevraagd werd, omdat er mannen waren die wel mee wilden met hun ploegmaten, maar net dat beetje misten. Verrek! Ik mis ook dat beetje kracht op mijn fietsmaten, soms. Ik ben geen klimmer, mijn maten kwamen altijd eerder boven op welke heuvel of col dan ook. Maar: dat is toch niet niet interessant? Ik bedoel, ik fiets toch voor my fun? Ik wil gewoon zelf die k.. heuvels in Limburg en de Ardennen op? Of die lelijke Alpenpuist beklimmen? Ik ga me zelf toch niet verne.... door een motor in mijn fiets te zetten? Ga dan meer trainen, minder vreten en zuipen, gek, denk ik dan! Zorg voor je conditie! Dat doe ik ook. Ik zie af in de winter. Ook wel in de zomer, natuurlijk. Die motortjes kosten ongeveer 5 ruggen. 5000 eurie en er zijn dus mensen in het toeristenpeloton die het daar voor over hebben? Nou ja, het is wel weer wat. Tja en zo gaan de dagen heen. Ik heb dit weekend lekker gelezen, overigens. Hans Helmut Kirst weer eens. Die 08/15 boeken.
Maar goed, in het fietsen is een nieuwe rel geboren. Gemotoriseerd fietsen. De regering zal binnenkort wel weer eens met een belasting daarvoor komen, denk ik.
Overigens: Wout van Aert (B) werd WK, Lars van der Haar kreeg zilver en ja, Van der Poel reed gewoon niet goed, Hij werd vijfde!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten