Het verdriet om België.

(Met dank aan Hugo Claus.)
Nu ja, het is niet niet alleen het verdriet om België, natuurlijk, het is het verdriet van alle weldenkende mensen in onze vrije wereld. Die weldenkende mensen, die niet opgevoed zijn in haat tegen alles wat westerse normen en waarden zijn of heeft. Ik kom daar op terug.
Het was toch al een wat gekke ochtend. We hebben weer de logeerpoes in huis. Nu moeten er dus, 's morgens en 's avonds, weer twee katten gevoerd worden. Dat deden we, toen onze lieve ouwe rooie Tabby nog leefde, natuurlijk ook wel, maar het verschil is nu dat de logeerpoes een AB kuurtje door zijn voer krijgt. Nu hebben katten de vervelende neiging om elkaars vreten op te snaaien. Op zich is dat niet erg, maar de baas-in-huis kat, Skibby, hoeft geen AB, dus ja, het is allemaal een gedoe met etensbakjes en -zakjes en waterbakjes, diverse deuren dicht en anderen dan weer ook wel open/dicht, nu ja, gehannes, dus.
Nu die exercitie achter de rug was, was het tijd voor koffie, een inhaaleerbare versnapering en TXT, zoals altijd de eerste kijk op het nieuws van de dag. NPO pagina 101 meldde: 'aanslag op vliegveld Zaventem.'
Verdomme, nee, hé! denk je, niet weer, maar verdomme ja hé! wel weer, is het antwoord. Er waren twee bommen ontploft in de vertrekhal van dat Brusselse vliegveld, maar verder was er, toen, nog niet veel bekend. Dus als de raphazen naar de Belg geschakeld, maar daar was nog helemaal geen nieuws en ook de TXT pagina meldde verder niets. Langzaam sijpelde het nieuws daarna door. Ja, hoor, GVD, doden en gewonden. Maar, bleek later, ook in een metrostel in Brussel centrum was een bom afgegaan en daar waren ook doden en gewonden. Je bent (weer eens) verbijsterd. Net, een dag of twee geleden, was er een ronkende persconferentie geweest dat de meest gezochte terrorist van Europa, een naam die ik niet wil noemen, na vier en een halve maand was opgepakt. Trots, waren ze in België en terecht, (misschien?). En nu, GVD, dit weer. Weer een aanslag! En: op twee uur rijden van huis, nota bene. Het komt steeds meer dichtbij, dus.
Ben ik bang? Nee, ik ben niet zo snel angstig, maar ik ben wel geschrokken. Ja, het kan ook hier dus. Stel je zit in de bus naar het centrum van de stad, of in de trein naar een RenP vergadering, ik noem maar wat. Maar ik ben ook boos, dat dit weer heeft plaatsgevonden. Plaats heeft kunnen vinden. Maar ik ben vooral verbijsterd en verbaasd ook nog. Hoe kunnen me...., nee, dat woord is op hen niet van toepassing, nee, hoe kan dit duivelsgebroed, deze uitgestotenen uit de hel, deze abjecte hellehonden zoiets doen? Hoe kun je, bij je volste besef, mensen op gaan blazen? Volledig onschuldige mensen die op vakantie gaan, een dienstreis maken, familie/vrienden van het vliegveld halen of afduwen? Hoe kun je, bij je volste besef, volledig onschuldige mensen, die de metro pakken naar hun werk, (om de effing subsidies voor die terroristische jakhalzen die nooit zullen werken, te betalen), die naar een sollicitatiegesprek, naar school, noem maar op, gaan. Hoe kun je dat doen? Hoe ziek is je geest?
De aanslag is opgeëist door IS. Die zwarte en verderfelijke, totaal ziekelijke groepering van het laagste van het laagste, schijnt behoorlijk oververtegenwoordigd te zijn in Brussel, zie eerdere nieuwsfeiten. Maar: waarom? Hoe? Wordt al dat afval van de wereld dan zo gehersenspoeld door de imams, die zogenaamde geestelijke leiders van dat vreselijke islam geloof? Met als basis dat afgrijselijke boek, waar een Nederlandse politieke voorman van zei dat: "als je alle haatzaaiende delen er uit zou halen je een boekje ter dikte van een Donald Duck over zou houden." De man werd alom verguisd om die uitspraak, net als dat gebeurde om de uitspraak over de tsunami van islam migranten. Momenteel staat hij terecht. En nu rechters van de zogenaamde onafhankelijke rechtbank? Wat denken jullie nu van zijn uitspraken? Tja, ik heb er mijn eigen mening over.
Maar: mijn vraag is simpel: waarom? Is het zo een vreselijke haat van die imams en die jongeren naar ons? Is het tegen onze manier van omgaan met elkaar en met onze normen en waarden? Met onze gelijkheid tussen mannen en vrouwen en allerlei en diverse seksuele geaardheden? Is het haat tegen onze "welvaart", met onze westerse ideeën over economie? Dat wij mogen zeggen wat we willen? (Nu ja, bepaalde politici niet dus) Is het haat dat vrouwen korte rokken dragen en laarzen? Is het haat dat wij, nu moet ik het goed zeggen: HLTB's niet veroordelen of stenigen?
Of is het jaloezie omdat onze beschaving, (de hunne is geen beschaving, maar een verzameling van laffe geitenhoeders, die nooit verantwoordelijkheid voor hun daden durven te nemen) pal staat voor gelijke kansen van elk mens en voor vrijheid van geloof? Dat er in onze beschaving wel compassie is en empathie is voor de medemens? Dat wij hen dus wel accepteren maar zij ons niet?Jaloezie omdat hun rijke Arabische sjeiks zich niets gelegen laten liggen aan hun vluchtelingen of aan het lot van de Palestijnen of Koerden? Dat wij dat wel weer doen dan en vluchtelingen kampen inrichten?

Dus ja, het begint weer opnieuw, nu ja, het weer verder. Onmenselijkheid, het beste woord voor de aanhangers van het geloof waar meisjes van negen worden uitgehuwelijkt aan veel en veel oudere mannelijke viezeriken. Misschien is VIES wel het woord waar ik de islam mee associeer. Ik chargeer? Misschien, maar, geloof me, ik ben ook danig boos en woedend en ja, noem het maar zo, geschokt door de afgrijselijke zaken in Brussel.

Is er een oplossing? Ik weet het heel eerlijk gezegd niet. Vanavond stonden, in de Haagse wandelgangen, diverse politici elkaar alweer partijpolitieke vliegen af te vangen. Tja, de politici, daar moet je het niet van hebben. Morgen gaan we weer eens oppassen en ik heb het idee dat onze kleinzoon zal vragen of het hier ook kan gebeuren? Ik denk dat ik zal antwoorden dat ik het niet weet! Maar dat ik het niet geloofwaardig acht. Dat is misschien ogenkleppen op zetten, dat kan. Alles kan. Maar, de manier waarop wij Nederlanders allemaal polderweggetjes in zijn geslagen met de "inkomelingen" noem ik ze maar. In het land ten zuiden van het onze heeft men dat niet gedaan. Daar zijn hun inkomelingen nog steeds vreemden die samenhokken in getto's als Molenbeek, Schaarbeek en Anderlecht  en zo. Daarbij hebben wij, Nederlanders, natuurlijk een eenhoofdige regering, in stede van de vier die men in België heeft. En, hoop ik en denk ik, werken onze opsporingsdiensten en onze politiekorpsen nauwer samen.

Een oplossing? Nu ja, misschien is het wel dat polderen? Ik heb, je raadt het nooit, ooit in een super gewerkt. Daar was er hoegenaamd geen sprake van een twee partijen stelsel. Ik werkte nauw en leuk samen met Marokkaanse m/v. Een mopje was, een Marokkaanse collega hielp me een container los snijden: 'Lucas, een Marokkaan met een mes, verberg je maar' of: 'Lucas je fietst staat daar, ik ben een Marokkaan, hoor!' Dus ja, praten met elkaar, elkaar accepteren en samen op de vloer staan, dat helpt heel veel. NB: een oude collega, van Marokkaanse afkomst, vroeg me om voor hem te getuigen in een aanklacht tegen zijn (en mijn) voormalige werkgever, De PIEP! Ik deed dat graag, niet alleen tegen de PIEP, maar omdat het een hele goede maat en collega was.
Dus denk ik, dat het hier hopelijk wel mee gaat vallen met de aanslag dreiging. Maar ja, je weet het nooit echt zeker.