maandag 25 mei 2015

Hoofdbestuurslid R. en de koffieautomaat.

Ja, ik weet het. Ja, het is bekend. Het is echt wel veel dagen, te veel dagen, her dat er wat geschreven is over De Keten en In de Super. Nu ja, ik had veel, heel veel op mijn bordje en dat lag niet aan het werk of zo. Privé, nu ja, ook wel iets, maar het lag vooral in een soort stammenstrijd. Zeg maar iets van Ajax contra 010. Maar, er zijn stofwolken neergedaald en die zijn gelukkig ook weer opgetrokken, laat ik het daarop houden.
Koffie, dus en de "koffiehoek", zoals die tegenwoordig in elke super aanwezig zijn. Koffie is een onschuldige opkikker. Iedereen kent geloof ik: Koffie en Thee. Koffie is een product van de koffieboon, terwijl thee een blad vrucht is. Ik heb, in Indonesie, de theeplukkers aan het werk gezien en heb,in Zuid Amerika, de koffieboeren hun oogst zien rapen en schudden. Koffie is een zogenaamde steenvrucht. Het gaat dan om de 'zaden' in die vrucht. De koffieboon is te verdelen in twee soorten vruchten: de Coffea Arabico en de C. Canephora. De bonen bevatten cafeïne. Die stof zorgt voor een versnelling van de hartslag, die "kick", de "upper" de "kickstart", die je na het drinken ervan krijgt, komt gewoon omdat je hartslag toeneemt, je hart sneller gaat pompen en dus meer bloed en een hoop meer O2, zuurstof, naar je brein gaat transporteren. (Dus moet je ook wat sneller, eh, nu ja, ik zeg het maar, zoals de Duitser zegt: "Pinkelen gehen", na het drinken van de koffie. Je nieren verwerken dan namelijk ook meer bloed/afvalstoffen. Cafeïne is overigens een verslavende stof. Minder erg dan nicotine of alcohol of andere zaken, maar toch!)  
De geoogste en gebrande koffie wordt dan, volgens de opschriften op de verpakkingen waarin je het product in koopt: "Met de meeste zorg gebrand en verpakt." Ik geloof je meteen, hoor, reclameman/-vrouw. En, als ik thuis, voor ik nar het werk ga, vaak rond een uur of half vijf in de ochtend een bakkie zet, dan klopt dat ook wel allemaal. Man, mijn, kickstart is er echt. Natuurlijk gebeurt het wel eens, heel enkel, dat ik zonder koffie weg moet. Mijn dag komt nooit meer voor elkaar, dan, dus.
Maar waarom is de automatenkoffie, die je overal aantreft, dan NIET te zuipen? In supers, op stations, in kantines of ziekenhuizen? Man, oh man, wat een bagger is het toch eigenlijk ook! Ja, het is niks, nauwelijks warm, het heeft, nauwelijks, de kleur van koffie en het bevat, nauwelijks, de smaak van een lekkere bak en het heeft al helemaal niets van een start van de dag over zich. Maar, zoals ik ooit deemoedig al meedeelde, ik heb me er, op een koffieloze ochtend, ook wel eens aan bezondigd. Een heel erg verhaal wat dat betreft is dat ik ooit eens met iemand mee reed naar Bolsward. Ik ging de Elfstedentocht fietsen, hetgeen natuurlijk wel gelukt is, maar dat ik, dom, dom, dom, (want eigen schuld, want verslapen) geen tijd had voor koffie thuis. Mijn chauffeur geloofde niet in koffie, hij was een stuk chagrijn, ik mocht ook niet roken van hem en hij bleef stug en stug doorrijden tot aan de startplaats. (we hadden zelfs even een bakkie "automaten" koffie kunnen halen bij een tankstation). Pas tegen negen uur, vijf uur na mijn ontwaken, kreeg ik mijn eerste shot Cafeïne. Nodeloos te zeggen dat ik de overige honderdvijftig kilometer op kop gereden heb, het gescheld en de verwensingen van de mensen uit de groep niet horend, er een heel strak tempo op legde.
Eh ja, ik had het ergens over? Niet de Elfstedentocht, tocht? 
Oh ja, bedankt, ik weet het weer. Automaten koffie en de koffie automaat bij ons in De Keten. Tja, weet je overigens al dat we weer gaan verbouwen? Dat zal in het begin van juni plaats vinden. De Keten gaat het roer helemaal omgooien. We worden meer een "prijsvechter", zo iets als een LIDL achtige winkel. De "signing", laat maar, leg ik wel later uit, wordt ook helemaal anders en ook de bedrijfskleding wordt vernieuwd. Vooral rood, begreep ik. Een kleur die me, vanwege de politiek implicaties, nu niet echt bevalt.
Maar goed, dat zullen we ook wel weer overleven. Ik hoef niet zo lang meer, immers? Maar, ik, moi, me, ich, in een rode verpakking? Nou ja, ik denk dat hoofdbestuurslid R., van het KDT, er wel weer mooie foto's van zal maken. En ja, over die koffie, ik.. 
Nee, dat Songfestival dan maar eerst, zoals beloofd. De Finse mijnheren met het Down Syndroom gingen niet al te lang mee, net als de mevrouw die voor ons land zong. Haar THT datum was ook niet al te goed. Ik gaf, op mijn tellen passend en op mijn woorden lettend, zorgvuldig commentaar. Ik ken de lief. Ik heb niets met dat hele zang gedoe, ik zie het liever niet dan wel, maar ja, wat kan je doen tegen een uitnodiging van de vrouw van jaren om mee te kijken? Ik vond sommige dames wel wat hebben, overigens. Nu ja, soms veel hebben, qua decolleté dan of zo, begrijp je? Maar, daar ging het niet over volgens het hoofd jury lid bij ons thuis. Ik moest me op de muziek concentreren. Maar dat vond ik allemaal niet veel.
Uiteindelijk wonnen er vreemde mensen, maar dat was zo laat dat ik al verlof had gekregen om me "beddewaarts" te begeven. Ik moest de ochtend er op vroeg fietsen.


=R. en de zogenaamde kruistocht tegen de "zittenblijvers" bij het koffieapparaat. Ik en mijn oude Nokia die een scan deed over een ID kaart van een man die toch lang bleef hangen en de excuses van een van die koffie hangers. Lees het allemaal op de volgende pagina=

Geen opmerkingen:

Een reactie posten